دورها در ردیف آوازی (۲ )
درقسمت دوم این نوشتار وباتوجه به اینکه معرفی دورهاراازدستگاه ماهور آغاز نمودم،ذکر این نکات را خالی از لطف نمی دانم .ماهوردر نوشته های صفی الدین ارموی وعبدالقادر مراغه ای یکی از شعبات ۲۴ گانه آوازی بوده است.(تقسیم بندی ردیف در آن دوران عبارت بوده از :دستگاه(مقام) - آواز - شعبه - گوشه.
که بااین رویکرد ردیف شامل ۱۲مقام،۶ آواز و۲۴ شعبه بوده است).دستگاه ماهوری که به صورت امروزی مرسوم است از دوران قاجار شکل گرفته که در روایتهای مختلف دارای گوشه های متعددی است.دورهای (یا ادوار ایقاعی)موجود در این دستگاه نیز قطعا در گذر زمان دچار تغییراتی شده است .بخصوص اینکه ریتم های متعدد ودارای تعداد نقرات بیشتر ،در طول زمان مهجور مانده ویا خلاصه شده اند(که این بدلیل فرهنگ شفاهی موسیقی ایرانی است).
دلیل تاکید من بر این موضوع ،شیوه های آوازخوانی مرسوم در این زمان است که اکثر خوانندگان بر این عادتند تابرای اجرای یک آواز درآمد ،نغمه واوج را با چند گوشه کم وبیش اجرا نمایند ودر خلال آن نیز چند تصنیف امروزی بگنجانند.
حال آنکه با کمی تامل در کارهای قدما خواهیم دید که خوانندگان توانایی اجرای آوازی یک گوشه بطور مستقل را دارا بوده اند .البته تمامی این موارد نیازمند ممارست در یاد گیری اصول وشناخت شعر می باشد.
تا با شناخت نیاز زمانه وتسلط بر بسترهای متنوع آوازی، کارهای نوعی خلق کرد.
دور سوم آواز ماهوررا آذربایجانی یا مراد خوانی یا کیخسروی نامیده اند که برای سهولت استفاده شما ودانلود آن، به چهار قسمت تقسیم کرده ام.
دانلود قسمت اول آذربایجانی
دانلود قسمت دوم آذربایجانی
دانلود قسمت سوم آذربایجانی
دانلود قسمت چهارم آذربایجانی
|
+| نوشته شده توسط
سیامک معدنپور در شنبه بیست و هفتم مرداد 1386
|
